święty JAROSŁAW JAROSŁAWOWICZ

ЯРОСЛАВ ЯРОСЛАВОВИЧ

urodzony w 1230 roku

zmarł w 1272 roku 

święty książę Jarosław

 pod zwierzchnictwem Mongołów

kniaź z dynastii Rurykowiczów [jak chce historia Rosji]

wielki kniaź włodzimierski w latach 1263—1272

z nominacji chanów Złotej Ordy:

 BERKE 1257—1267;

MONGE TIMUR 1267—1280

jego ojciec:          Jarosław II –wieki kniaź włodzimierski 1243—1246

jego matka:        

jego rodzeństwo   ■ – Wasyl – wielki kniaź włodzimierski w latach

1272—1276

■ – Aleksander Newski – kniaź nowogrodzki1236—1252

wielki książę włodzimierski 1252—1263

■ – Andrzej – wieki kniaź włodzimierski 1248—1252

jego żona:            

jego dzieci:           

 rok 1272 - rok 6782 od stworzenia świata:

 Władzę książęcą oddali nowogrodzianie nowemu wielkiemu księciu (panował w latach 1263—1272), Jarosławowi (jednemu z braci Aleksandra Newskiego), […] książę próbował realizować swoje zamiary dynastyczne, arystokracja nowogrodzka stale paraliżowała te zamierzenia i Jarosław zwracał się do Tatarów o pomoc. Otrzymawszy ją, zdołał na bardzo krótko zmusić Nowogród do uległości, lecz niedługo później musiał znowu pielgrzymować do Saraju. Otruto go w drodze powrotnej – zgodnie z ulubioną metodą chanów, stosowaną i przedtem i potem.    Bazylow, t.1, s. 133-134

rok 1268 - rok 6778 od stworzenia świata:

 W ruskie wojsko, według niemieckich [Zakon Kawalerów Mieczowych w Inflantach] danych, wchodziło około 30 tysięcy ludzi, w tym były pułki nowogrodzkie, smoleńskie, połockie, „nizowskie” (z grodów Północno-Wschodniej Rusi). Decydujące starcie z wojskami duńsko-niemieckimi nastąpiło w lutym 1268 roku obok Rakwery (Wezenborg), trwało dwa dni i zakończyło się zwycięstwem Rusów.                Ogonowskaja, s. 164 

Rysunek pieczęci mistrza zakonu Kawalerów Mieczowych

 rok 1267 - rok 6777 od stworzenia świata:

 Zmarł chan BERKE, Jarosław musiał ubiegać się o jarłyk u nowego chana MONGE TIMUR’a.

 rok 1266 - rok 6776 od stworzenia świata:

 Podczas spisu ludności Rusi ze spisu byli wyłączeni duchowni cerkiewni, którzy nie płacili podatku dla chana. Za jego następców ta zasada też obowiązywała. Chan Mengu-Timur w 1266 roku wydał metropolicie Kiriłłowi jarłyk, potwierdzający przywileje ruskiej prawosławnej cerkwi.               Ogonowskaja, s. 164

[Spisu ludności Mongołowie dokonywali tylko po to, by dokładnie wiedzieć, ilu Rusów ma płacić daninę, a w konsekwencji jak wielka danina winna wpłynąć do chana od wielkiego kniazia].

 rok 1265 - rok 6775 od stworzenia świata:

 Ruś Kijowska [Księstwo Kijowskie] – dynastia Rurykowiczów : od 1235 do 1265 roku panował Daniel Romanowicz (z Halicza)                  Davies, s. 1272

 rok 1264 - rok 6774 od stworzenia świata:

 Po śmierci Daniiła Romanowicza Halickiego (panował w latach 1221—1264) jego dzierżawa rozciągająca się od Dniepru do Karpat szybko utraciła swą jedność i niezależność. Pod koniec XIII wieku (1264 rok) stała się łatwą zdobyczą dla Polski, Węgier i Litwy.                       Ogonowskaja, s. 164

 rok 1263 - rok 6773 od stworzenia świata:

 Około 1245 roku […] ówczesny wielki książę włodzimierski Jarosław Wsiewołodowicz, jednocześnie książę na Perejasławiu Zaleskim, przekazał synowi (Aleksandrowi Newskiemu) zachodnią część swego księstwa, z kilku ważnymi grodami, m.in. Twerem. Niedługo później księstwo to otrzymał brat Aleksandra Newskiego, o imieniu także (jak ojciec) Jarosław, od 1263 roku wielki książę włodzimierski. Synem tego Jarosława był […] Michał, któremu chan Tochta dał pierwszeństwo przed Jerzym moskiewskim.       Bazylow, t.1, s. 136

 

Roman, książę riazański, męczennik (Błagowiernyj kniaź muczenik Roman Rjazanskij), 19 lipca/1 sierpnia. Był synem księcia riazańskiego Olega Krasnego, po którym w 1258 roku przejął rządy w księstwie. Był to dla ziemi ruskiej bardzo ciężki okres panowania Tatarów. Książę ze wszystkich sił troszczył się o swych poddanych, którzy darzyli go wielką miłością. Wzbudziło to zawiść niektórych możnowładców, przez co oskarżyli go przez chanem Mingu-Timurem o to, że poniża jego wiarę. Księcia wezwano do ordy. Głęboko wierzącego Romana postawiono przed tatarskim sądem uniemożliwiając mu jakąkolwiek obronę. Zakutego w kajdany i zakneblowanego wrzucono do więzienia. Chan szybko podjął decyzję. Księcia wyprowadzono na miejsce kaźni. Gdy zaczął publicznie bronić swej wiary, odcięto mu język. Ciemiężcy nie oszczędzili żadnego jego członka. Wykłuto mu oczy, odcięto uszy i wargi, zdjęto skalp. Ostatecznie odrąbano mu głowę i zatknięto ją na pikę. Miało to miejsce w 1270 roku. Tradycja opowiada, że członki księcia potajemnie wywieziono do Riazania i tam z honorami pochowano. Uważany jest za jednego z największych świętych Ziemi Riazańskiej. W ikonografii święty przedstawiany jest w książęcych szatach, w których dominuje czerwień i granat. Na głowie ma koronę. Jest mężczyzną w średnim wieku z krótką, kosmatą brodą. Ręce ma zwykle modlitewnie złożone na piersi, niekiedy w jednej z nich trzyma zwinięty zwój.         oprac. Jarosław Charkiewicz – cytat na podstawie www.cerkiew.pl

 

następna strona